Allerzielen

"Een prachtige orka genaamd Tahlequah beviel en trok de aandacht van de hele wereld. Haar kalf stierf slechts dertig minuten na de geboorte, en elk van die gezegende minuten was een sacrament aan het nageslacht van liefde. Maar de echte reden waarom journalisten, fotografen en miljoenen kijkers het verhaal van deze moeder volgden, was haar bereidheid om rouw te tonen, ongehinderd, en om een wezen te worden volledig gedreven door verwantschap. Na anderhalf jaar deze enorme nieuwe leven in haar buik te hebben gedragen, het immense werk van de bevalling, en een half uur elkaar in de ogen te hebben gekeken, ging Tahlequah verder door haar dode baby zeventien dagen lang op de punt van haar neus mee te dragen, waarbij ze meer dan 1600 km door de Salish Sea aflegde. (*)"

Rouwen: een universeel proces

Toen ik de tekst hierboven las, was ik zelf in de rouw van 2 van mijn huisdieren.  De ene is half augustus overgegaan.  De andere is half oktober heengegaan.  De ene zag ik aangekomen.  De andere is zo plots gebeurd.  Beiden zijn in mijn armen overgegaan.

Rouwen is echt een universeel proces dat zowel mensen als dieren kennen. Ieder doet het op zijn eigen manier.  Je huisdier rouwt ook wanneer één van zijn maatjes overgaat.  Respecteert dit ook bij je huisdier.

Rouwen zou je niet in je eentje moeten doen

Het collectief rouwen is uit onze maatschappij verdwenen.  Tegenwoordig, rouwen mensen meestal thuis in hun eentje verborgen voor de ogen van de anderen.  Wat het rouwproces nog vele malen zwaarder maakt voor de rouwende.

Het "moet" verborgen blijven want het leven "moet" verder.  En helemaal zeker als iemand rouwt om zijn trouwe huisdier.  Er wordt bijna een schuldgevoel opgelegd.

Maar is de echte reden niet het feit dat voor velen iemand die rouwt, storend is?  Omdat de rouwende ons doet denken aan ons eigen sterfelijkheid?  Dat we liever niet willen denken dat op een dag wij de rouwende zullen zijn of dat iemand om ons zal rouwen?

Rouwen doe je niet in je eentje.

Toon empathie,
toon medeleven,
wees een luisterend oor,
wees gewoon aanwezig,
voor diegene die rouwt.

Niet alleen in de eerste uren en dagen na het verlies, maar vooral ook later wanneer iedereen weer bezig is met zijn eigen leven, en vergeet dat er iemand is die nog in de rouw is.

Rouwen is een proces dat tijd en liefde nodig heeft.

Ben jij in de rouw?

Heb je een luisterend oor nodig?

Is je verdriet zo groot dat het je fysiek pijn doet?

Wil je weten hoe je kunt omgaan met je verdriet?

Wil je weten hoe je je verdriet kunt helen zonder voorbij te gaan aan het rouwproces?

Ik begeleid je graag verder.  Maak een afspraak.

(*) 

Easy Facebook Like Button